ด.ช ไนท์เด็ก : ป้อฮับๆ วันนี้ผมไปดูเรื่อง "ต้มยำกุ้ง" กับเพื่อนมาอ่ะคับ

พ่อ : อืม สนุกมั้ยลูก

ด.ช ไนท์เด็ก : สนุกคับ ป๋มดูจบแล้วฮึกเหิมมักๆ เลย ผมอยากทำอย่างพระเอกของเรื่อง(ขาม) จังเลยอ่ะคับ

พ่อ : (ยิ้ม) อ้าว ยังงี้ก็ดีสิลูก มา เดี๋ยวพ่อหาค่ายให้เลย ฝึกมวยตั้งแต่เด็กๆ ร่างกายแข็งแรง แถมยังอนุรักษ์ศิลปการต่อสู้ประจำชาติอีกด้วย

ด.ช ไนท์เด็ก : อ๋อ!! ป่าวหรอกคับพ่อ ป๋มอยากเลี้ยงช้างอ่ะคับ!!!

ที่ห้องนั่งเล่น ขณะที่ผู้เป็นพ่อกำลังอ่านหนังสือพิมพ์จิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์

ด.ช ไนท์เด็ก : ป้อฮับ!!

พ่อ : มีไรลูก

ด.ช ไนท์เด็ก : วันนี้เพื่อนป๋มมันบอกว่า การสำเร็จความใครด้วยตัวเองบ่อยๆ จะทำให้ประสิทธิภาพในการมองเห็นลดลง มันเป็นความจริงเหรอฮับ

พ่อ : โกหกทั้งเพ ลูก!! ลูกไปเชื่อเพื่อนๆ ได้ไง ยังเด็กด้วยกันทั้งนั้น

ด.ช ไนท์เด็ก : แล้วพ่อรู้ได้ไงอ่ะฮับ

พ่อ : ถ้ามันเป็นความจริง!! ป่านนี้พ่อไปขายล็อตเตอรี่แล้วล่ะลูก ไม่มานั่งอ่านสือพิมพ์อยู่ตรงนี้หรอก!!

ด.ช ไนท์เด็ก : ป้อ..! ป้อคับ ผมตกเลขอ่ะครับ

พ่อ : เฮ้ย! ไปทำอีท่าไหนถึงตกวะ

ด.ช ไนท์เด็ก : ก็ครูถามคำถามว่า 4 คูณ 5 เป็นเท่าไหร่

พ่อ : แล้วเอ็งตอบว่าไง

ด.ช ไนท์เด็ก : ยี่ฉิบคับ

พ่อ : เฮ้ย แล้วเอ็งตกได้ไง เอ็งก็ตอบถูกแล้วนี่ ไอ้ครูนี่ยังไงวะ

ด.ช ไนท์เด็ก : แล้วครูเขาก็ถามอีกคับว่า แล้ว 5 คูณ 4 เป็นเท่าไหร่

พ่อ : อ้าว เฮ้ย แล้วแม่งต่างกับข้อเมื่อกี้ตรงไหนวะ

ด.ช ไนท์เด็ก : เอ่อ พอครูถามข้อ 2 "ป๋มก็พูดเหมือนที่พ่อพูดเมื่อกี้เลยอ่ะฮับ"